Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/33008 E. 2017/4896 K. – Suç Eşyasının

Konu: Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2014/33008
Karar No
2017/4896
Karar Tarihi
Konu
Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında babası olan diğer sanık ...' ın üzerine kayıtlı olan telefon hattını kendisinin iş yerinde kullandığını, ikinci el telefon alım satımı yapması nedeniyle her zaman sanık ...'ya ait hattı kullandığını, telefon satmak isteyen kişilerin telefonunda arıza olup olmadığını anlamak için hattı takarak denediğini, arıza olması halinde satın almadığını, telefonun arızalı olmaması halinde ise kimlik bilgilerinin verilmesi halinde satın aldığını beyan ettiği, suça konu telefonun imei numarası sorgulamasında suç tarihinden dört gün sonra ...'ın üzerine kayıtlı hat ile kısa süreliğine kullandığının anlaşılması karşısında sanık ...'ın savunmasının aksini gösteren, sanık ...'ın ise üzerine atılı suça ne şekilde katıldığına ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan, yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi, Kabule göre; 2-Hükmedilen adli para cezası TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksit aralığının gösterilmemesi, 3- 5271 sayılı CMK'nın 326/2 maddesi uyarınca her bir sanık için yapılan yargılama giderinin o sanıktan, ortak olarak yapılan yargılama giderlerinin ise eşit olarak alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/33008, K. 2017/4896, T. 02.05.2017, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2014-33008-e-2017-4896-k-c808e7725bb9