Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/19128 E. 2016/2175 K. – Hırsızlık, Mala

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...'nın yokluğunda verilen kararın 01.03.2013 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği , adı geçen sanığın bu tarihten daha önceki bir tarih olan 04.05.2012 tarihinde ve yasal süre içerisinde hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin sanık ...'nın temyiz isteğinin süre geçtikten sonra olması nedeniyle reddine ilişkin görüşü benimsenmemiştir. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle,hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE ; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Sanıkların mağdura ait park halindeki aracın sağ ve sol aynalarını sökerek çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de; hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.