Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/10350 E. 2014/13893 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma HÜKÜM : Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; 6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2012 tarihli iade edilmesine dair kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 04.11.2011 tarihinde verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık hakkında, karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “beraat” ile ilgili bölümün çıkartılıp, yerine 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2. ve CMK'nun 223/4.a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.