Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/3613 E. 2013/12020 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma, karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Katılan vekilinin mühür bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 6352 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.07.2012 tarihli dosyanın ilk derece mahkemesine iade edilmesine dair kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, mühür bozma suçundan sanığın beraatına ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine 1100 TL vekalet ücreti ödenmesine dair 28.04.2011 tarihli hükme yönelik katılan vekilinin 28.06.2011 tarihli temyizi üzerine yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Katılan vekilinin karşılıksız yararlanma suçundan verilen 16.08.2012 tarihli beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde sanığın beraatına karar verilmesi ve sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 Sayılı Yasanın geçici 2/2. ve 5271 Sayılı CMK’nın 223/4-a. maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.