Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/30159 E. 2013/26500 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma HÜKÜM : Karşılıksız yararlanma suçundan 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2. maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına, mühür bozma suçundan mahkumiyetine Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Katılan vekilinin sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 06.12.2012 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Sanığın, mühür bozma suçundan kurulan 24.06.2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine gelince; 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Dairemizin 26.07.2012 günlü iade kararının sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı gözetilmeden, mühür bozma suçunun işlenmesiyle doğmuş maddi bir zarar bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c maddesinde aranan hukuki şart bu suçun niteliği gereği bulunmadığı gözetilerek, adli sicil kaydındaki mahkumiyetinin silinme koşulu oluşan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “katılan kurumun zararının giderilmemesi” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.