Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/29451 E. 2014/19742 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2013/29451
Karar No
2014/19742
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan ...'e ait sim kartın, sanığın valizinde bulunması üzerine telefonunu çaldığını ikrar ederek, telefonu sattığı yeri göstermek suretiyle elde edilmesini sağladığı anlaşılmış ise de, suçtan elde ettiği haksız kazancı iade etmediğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır. I-Sanık hakkında katılan ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet, katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın ve katılan ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, II-Sanık hakkında mağdur ... ve katılan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın katılan ...'a ait telefonu sakladığı yeri söylemek suretiyle teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen iade nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/1 maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Sanığın, mağdur ...'e yönelik yüklenen suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksine, mağdurun soyut beyanları dışında, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar gösterilip, karar yerinde tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/29451, K. 2014/19742, T. 10.07.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2013-29451-e-2014-19742-k-10bc9774a8d4