Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/23129 E. 2014/16155 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanık hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına,karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; a- Sanığın çalmış olduğu suça konu malların araca yüklenmesini sağlamak amacıyla keserek parçalara ayrılması şeklinde gerçekleşen eylemde hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması, nedeniyle, ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, b- Kabule göre de; TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.