Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2011/28185 E. 2013/16379 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2011/28185
Karar No
2013/16379
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık hakkında katılan ...’e karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık hakkında katılan ...’e karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11–250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; yakınanın sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararlarının bulunmadığı ve sabıkasına esas ilamın silinme koşullarının oluştuğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “5271 sayılı CMK’nın 231/6-c maddesi gereğince …" biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/28185, K. 2013/16379, T. 18.06.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2011-28185-e-2013-16379-k-9ccc810b8487