Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2010/8016 E. 2012/4042 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2010/8016
Karar No
2012/4042
Karar Tarihi

Tebliğname No : 2 - 2008/147393 MAHKEMESİ : Ortaca Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 09/10/2007 NUMARASI : 2006/332 (E) ve 2007/99 (K) SUÇ : Kişilerin huzur ve sükunun bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre sanığın telefon ile katılanı16/07/20005 tarihinden başlayarak 10/10/2005 tarihine kadar aradığının anlaşılması karşısında; suç tarihinin Temmuz-Ağustos 2005 yerine 16/07/2005- 10/10/2005 tarihleri arasında olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde kişilerin huzur ve sükununun bozma suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı, kayden sabıkasız olan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen ''sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması'' koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken ''CMK 231/6-c bendindeki koşullar sağlanmadığından'' şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/8016, K. 2012/4042, T. 22.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2010-8016-e-2012-4042-k-e5c609a0b180