Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2010/15588 E. 2010/16777 K.

Yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-e, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair KİLİS Sulh Ceza Mahkemesinin 26/02/2008 tarihli ve 2006/339 esas, 2008/40 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17.04.2010 gün ve 2010/4443-24746 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2010 gün ve 2010/100736 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Sanık hakkında sonuç olarak, 3.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 27/06/2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği ve para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Sanık ... hakkında, kasten yaralama suçundan TCK.'nın 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uygulama yapıldığına ilişkin bir ifadeye yer verilmediği gibi, “suçun işleniş biçimi, işlendiği zaman ve yer, failin güttüğü amaç ve saik” şeklinde gerekçe gösterilmesi, takdire dayanıldığının da vurgulanması karşısında, mahkemece belirlenen cezanın, uygulama maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden, Kilis Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2008 gün ve 2006/339, 2008/40 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.