Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2009/56841 E. 2010/8180 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret - Tehdit - Kasten Yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Kabule göre, sanığa atılı hakaret suçunun düzenlendiği 765 Sayılı TCK.nun 482/3.maddesinde belirtilen hapis cezasının alt sınırının 1 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden 7 gün olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,yapılan duruşmaya, toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a-Sanığa atılı hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlardan olduğu halde, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, b-Olayın gerçekleştiği işyerinde aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği araştırılıp kararda tartışılmadan sanığın 765 Sayılı TCK.nun 482/3.maddesi ile mahkumiyetine karar verilmesi, c-Sanık hakkında hükmolunan cezaların miktar ve nev’i itibariyle temyize tabi olduğu gözetilmeden hükmün sonunda kesin olarak karar verildiğinin belirtilmesi, d-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.