Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2015/6196 E. 2015/2665 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Müştekinin, olay tarihinde ...Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisinde ...A.Ş bünyesinde çalışan kişi olduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında; katılanın TCK'nın 6. maddesi kapsamında kamu görevlisi sayılamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 125/1. fıkrası yerine 3. fıkrası ile uygulama yapılması, 2- Sanığın, müşteki ...'den barkot istemesi üzerine kendisini üst kata yönlendirdiğini, orada bulunan görevlilerin müştekinin bulunduğu yerden barkot alınacağını söylemeleri üzerine müştekinin yanına gittiğinde tekrar aynı yere yönlendirmesi nedeniyle müştekiye sinirlendiğini beyan etmesi karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 3-Mağdur ...'un, sanığın kendisine yönelik hakaret eyleminin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, eyleminin sadece müşteki ...'a yönelik olduğu anlaşıldığından, TCK'nın 43.maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, cezada artırım yapılması, 4-TCK'nın 125/4 maddesi uyarınca artırım yapılırken, “1/6” yerine “1/4” oranında artırım yapıldığının belirtilmesi, 5-Tekerrüre esas alınan önceki ilamın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.