Yargıtay · 18. Ceza Dairesi

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2015/17188 E. 2016/3469 K. – İş Yeri Dokunul

Konu: İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Ceza Dairesi
Esas No
2015/17188
Karar No
2016/3469
Karar Tarihi
Konu
İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- Sanığın, aşamalardaki değişmeyen savunmasında, alkollü olduğu, araç bulamadığı için kendisiyle aynı mahallede oturan mağdurla beraber onun motorsikletiyle birlikte evine gitmek amacıyla işyerine gittiği, ışıkları yanan dükkanın kapısını açıp dışardan mağdura baktığı, göremeyince oradan ayrıldığına yönelik savunması, mağdurun da sanığı tandığına yönelik anlatımı ile kaldırım üzerinde hala işyerine ait masa ve sandalyelerin bulunduğu bu haliyle işyerinin açık olduğu izleniminin bulunduğu, sanığın işyerinin kapısını hafifçe iteklemek suretiyle açtığı, içeri girmeden kafasını uzatıp baktığı ve daha sonra yürüyerek oradan ayrıldığının anlaşılması karşısında, somut olayda sanığın suç kastının ne suretle oluştuğu açıklanmadan, mahkûmiyet kararı verilmesi, 2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin düzenlemenin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması, 3- Kabule göre de; somut olayda eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılmaması, Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/17188, K. 2016/3469, T. 25.02.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-ceza-dairesi-2015-17188-e-2016-3469-k-dcc31c5f346c