Yargıtay · 18. Ceza Dairesi

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2015/12461 E. 2016/533 K. – Kişilerin Huzur

Konu: Kişilerin Huzur Ve Sükununu Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Ceza Dairesi
Esas No
2015/12461
Karar No
2016/533
Karar Tarihi
Konu
Kişilerin Huzur Ve Sükununu Bozma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kasıtlı suçtan mahkumiyet sayılamayacağı dikkate alındığında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan sanığın pişmanlığı, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Sanığa verilen cezanın tür ve miktarına, sanığın Konya 7.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/463 esas 2010/976 karar sayılı ilamı ile hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 15/09/2010 tarihinde kesinleştiği sanığın yasal denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşıldığından hakkında verilen mahkumiyet HÜKMÜNÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASINA YER OLMADIĞINA,” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/12461, K. 2016/533, T. 14.01.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-ceza-dairesi-2015-12461-e-2016-533-k-26ca5768a0ac