Yargıtay · 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2020/4191 E. 2020/5152 K. – Muhafaza Görevin

Konu: Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Ceza Dairesi
Esas No
2020/4191
Karar No
2020/5152
Karar Tarihi
Konu
Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Haczedilen malların süresi içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı, böylelikle yedieminlik görevinin de sona ereceği, dosya kapsamına göre yediemin sıfatıyla sanığa teslim edilen mallar hakkında haciz tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan İcra İflas Kanununa göre süresinde satış talep edilip edilmediğinin tesbiti için ilgili icra dosyasının tamamının getirtilerek süresi içerisinde satış istenip istenmediği, haczin devam edip etmediği tesbit edilip, satış düştüğü için malları sattığını belirten sanığın savunması da araştırılarak, mahcuzlar üzerinde sanığa teslim edilen mahcuzlar ile ilgili olarak süresi içinde satış istenip istenmediğinin tespiti belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de; 2-Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK’nun 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması, 3- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2020/4191, K. 2020/5152, T. 10.06.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-ceza-dairesi-2020-4191-e-2020-5152-k-b0413afecc6a