Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2018/6609 E. 2019/3982 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıkların suçları işlediği saat tam olarak tespit edilememesine rağmen katılan ...’ın olaydan önceki akşam hava kararana kadar tarlada çalıştığına dair beyanı gerekçe gösterilerek TCK’nun 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2-Sanıkların eylemlerini gece vakti gerçekleştirdiklerinden bahisle cezalarında 1/4 oranında artış yapılırken uygulanan yasa maddesinin belirtilmemesi, 3-Sanık ..., son celse duruşmada hazır bulunduğu halde, mütalaaya karşı diyeceklerinin, esas hakkındaki savunmalarının ve son sözünün sorulmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 4-Her iki sanığın katılan ...'a karşı hırsızlık eylemlerinden dolayı; TCK 142/1-e, 143, 62, 53 maddeleri uygulanarak netice cezaları 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası yerine 2 yıl 5 ay 17 gün hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi, 5-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 6-Sanıkların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.