Yargıtay · 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2018/3192 E. 2019/5083 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Ceza Dairesi
Esas No
2018/3192
Karar No
2019/5083
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında tekerrüre esas alınabilecek T.C. Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/4 Esas ve 2013/188 Karar sayılı, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesine göre belirlenen ve aynı Yasa’nın 51. madddesi gereğince ertelenmesine karar verilen, 18.04.2013 tarihinde kesinleşmiş 3 ay 10 gün hapis cezasıni içeren ilam bulunması karşısında ,5237 Sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine" Bozma öncesi yapılan yapılan yargılama giderinin hazine üzerine bırakılmasına karar verildiği gözetilerek bozma sonrası yapılan yargılama giderinin lehe bozma sebebiyle hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/3192, K. 2019/5083, T. 09.04.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-ceza-dairesi-2018-3192-e-2019-5083-k-526f18ccb041