Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2017/3499 E. 2019/1363 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında yerel mahkemece daha önceden verilen kararın sanık ve üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06/10/2015 tarih, 2015/3582 Esas ve 2015/6911 Karar sayılı kararı ile suça konu telefonun bina vasfı taşıyan iş yerinden çalındığından buna göre uygulama yapılması gerektiğinden bahisle bozulduğu, bozma üzerine sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesine göre cezalandırılması gerekirken 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesine göre uygulama yapılarak sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini, 2-Suçun 29/04/2009 tarihinde işlenmesine rağmen gerekçeli karar başlığında hatalı olarak "21/05/2009" şeklinde yazılması, 3-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.