Yargıtay · 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2017/3493 E. 2019/1364 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Ceza Dairesi
Esas No
2017/3493
Karar No
2019/1364
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında yerel mahkemece daha önceden verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15/11/2016 tarih, 2015/18289 Esas ve 2016/11830 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/1-e maddesine konu hırsızlık suçundan dolayı cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozulduğu, bozma üzerine her ne kadar bozmaya uyularak sanığın 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmişse de, yerel mahkemece daha önceden verilen karar ile ilgili aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları gözetilerek sanık hakkında 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken bu durum göz ardı edilerek 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına 1. fıkradan sonra gelecek şekilde "Bozma öncesi verilen karar ile ilgili aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları gözetilerek infazın 5 ay hapis ve 80,00 TL Adli Para Cezası üzerinden yapılması," fıkrasının eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2017/3493, K. 2019/1364, T. 11.02.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-ceza-dairesi-2017-3493-e-2019-1364-k-1c7964e346c3