Yargıtay 16. Hukuk Dairesi 2013/7621 E. 2013/10308 K.

MAHKEMESİ : ... 7. İCRA MAHKEMESİ Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ... ve ...'in ayrı ayrı beraatlerine, sanık ...'in İİK'nın 331, TCK'nın 52. maddeleri gereğince 3600.00 TL ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: 1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede; Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK’nın 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 2- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik incelemede; Borçlu şirket yetkilisi sanık ...'ten araçları noter satış sözleşmesi ile satın alan ...'in sanık ...'in kardeşinin eşi olduğu, kardeşi olan diğer sanık ...'in noter sözleşmesinde araçları eşine vekaleten satın aldığı gibi borçlu şirket ortağı ve borcun kefili olduğu, aralarında akrabalık ilişkisinin bulunduğu, araçları satın alan sanık ...'in açtığı istihkak davası sonunda aynı gerekçeler ile satışın alacaklılardan mal kaçırmak maksadıyla muvaazalı gercekleştiği kabul edilerek dava red edilerek karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Buna göre; suç tarihi itibarıyle yürürlükte bulunan 2004 sayılı İİK’nın 331. maddesinde düzenlenen suçlara iştirak edenler yönünden, madde metninde ayrı bir düzenleme bulunmamakta ise de, olayın oluş şekline ve suça iştirak ederek katıldığı iddia edilen sanıkların eylemlerine göre, 5237 sayılı TCK’nın 37 ve 41. maddelerinde düzenlenen suça iştirake ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanıkların borçlu şirket yetkilileri olmadıklarından bahisle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.