Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2017/2507 E. 2018/384 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme Hüküm : TCK'nın 37/1, 314/3, 220/6. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 220/7-son, 62, 53,58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sair temyiz itirazlarının reddine, 1-Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte iken Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine devredilen dosyada, sanıklardan Emrullah'ın müdafii olduğu halde müdafiin duruşmalardan haberdar edilmeden yargılamaya devamla yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması, 2-Sanıkların yardım teşkil eden eylemlerini tamamlayamadan yakalandıkları anlaşılmakla, haklarında TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümleri gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Kabul ve uygulamaya göre de; a-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken atıf maddesinin TCK'nın 220/7 maddesi yerine TCK'nın 220/6 maddesi olarak gösterilmesi, b-TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu, c-Örgüt mensubu olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.