Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2018/3772 E. 2019/222 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Her iki sanık hakkında, ayrı ayrı; TCK’nın 157/1, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafi ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların, altın satacakları vaadiyle katılanı aldatıp, kendisinden 200.000 TL alarak haksız yarar sağladıkları, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, fotoğraf teşhis tutanağı, banka dekontu, dairemizin bozma ilamı sonucu uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların iştirak halinde hareket etmek suretiyle hileli söz ve davranışlarda bulunarak reşat altını satacaklarından bahisle katılanı aldatıp kendisinden para alarak üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ...’nin atılı suçu işlemediğine ve sanık ...’ın ise uzlaşmaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 31/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.