Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/33878 E. 2017/22476 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 1-765 sayılı TCK'nın 503/1ve 522 maddeleri gereğince mahkumiyet 2-765 sayılı TCK'nın 503/1 maddesi gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin 05/12/2014 havale tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunduğu, 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesine göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde, inceleme yetkisinin Yargıtay Özel Dairesine ait olduğu, sanığın sorgusu sırasında bildirdiği adres yerine daha önce tebliğ yapılmayan değişen yerleşim yeri adresine 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligatın doğrudan çıkartılmış olması nedeniyle, mahkumiyet hükmünün tebliğine ilişkin 18/04/2009 tarihli tebligat işleminin geçersiz olduğu, bu nedenle sanığa gerekçeli kararın ve ek kararın 08.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, bu kararı sanık müdafiisinin 10.12.2014 tarihinde temyiz ettiğinden, temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelenmesinde; 20/02/2004 ve 29/01/2004 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’ nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.