Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2014/18451 E. 2014/20869 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar ve, yaralama HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık ... hakkında atılı suçlardan ve sanıklar ..., ... ve ...'in haklarında katılan ...'a karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık ...'nin yokluğunda verilen 27.12.2012 tarihli kararın sanığa 11.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 25.01.2013 havale tarihli temyiz inceleme başvurusunun ve diğer sanıklar açısından, hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanıklar ..., ... ve ...'in haklarında katılanlar ..., ..., ..., ...'a karşı basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK' nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanıkların haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçelerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın atılı suç açısından incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.