Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/20509 E. 2013/14472 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Somut olayda; sanığın, katılan ...’ a ait olup oğlu olan katılan ...’ın kullanımındaki cep telefonunu bir günlüğüne konuşmak için aldığı ancak daha sonra iade etmeyerek başkasına sattığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ile katılan ...’ın bir süre aynı işyerinde çalışmaları nedeniyle tanıştıkları, sanığın cep telefonunu bir günlüğüne konuşmak için katılandan alarak iade etmediği ve bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak, Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada hesap hatası sonucu 5 ay hapis cezası yerine 6 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Yasanın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerine, “62. maddenin 1. fıkrası uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.