Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2012/6285 E. 2013/14564 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bozma üzerine yapılan uyarlama yargılamasına, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak, 1-Uyarlama yargılamasında kazanılmış hak kuralının geçerli olmadığı da gözetilerek; hükümlünün ... Dışbank Şubesinden 1992 yılında emekli olduğu, 1991 yılından 1995 yılı Ağustos ayına kadar, akrabaları olan katılanlardan ...'nın 2.741,50 TL, ...'ın 6.343,50 TL ve ...'ın 17.623,00 TL'yi repo hesaplarına yatırması için hükümlüye verdikleri, hükümlünün ise karşılığında Dışbank A.Ş adına sahte kasa fişleri düzenleyerek katılanlara vermek suretiyle aldığı paraları kendi hesabına aktardığı şeklindeki eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 504/3. maddesinde öngörülen "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu, sahte özel belge düzenlemek şeklindeki eyleminin ise aynı Kanuna göre dolandırıcılık suçunun unsuru olduğu, sanığın eylemlerinin sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenen “bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunun yanı sıra, aynı Kanun'un 212. maddesi atfıyla 207. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunu da oluşturduğu, birden fazla sahte belge düzenlendiğinden, özel belgede sahtecilik suçu açısından aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin de uygulanması gerektiği, lehe yasanın belirlenmesinde karşılaştırmanın anılan kanunların belirtilen bu ve ilgili diğer hükümleri uygulanarak yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2006/10-11 esas 2006/12 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere: esasen sadece hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunan ve CMK'nın 325/3. maddesinde öngörülen “hakkaniyet” ölçütünün bir gereği olarak sınırlı ve zorunlu bir yargılama faaliyeti olan mahkumiyet hükmünde değişiklik yargılaması sırasında, yapılan yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacak olan hükümlüden kesinleşme öncesindeki yargılama giderlerinin tahsil edilebilmesi bakımından, uyarlama yargılamasında verilen yeni kararda bu sorumluluğun saptanması ve kesinleşen önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeyerek, uyarlama yargılaması giderlerinin de hükümlü tarafından ödenmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.