Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2012/22492 E. 2013/7556 K.

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2012/22492
Karar No
2013/7556
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala Zarar Verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir. Sanıkların, birlikte hareket ederek müştekiye ait işyerinin camlarını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada; 1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede; Sanığın sözkonusu camları kırdığı yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Tekkerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak Sanık hakkında hapis cezası tayin edildiği halde, 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "5237 sayılı Yasanın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede; Sanığın soruşturma aşamasında camları kendisinin kırmadığını, diğer sanığı kırarken gördüğünde engellemeye çalıştığını ancak engelleyemediğini belirtir beyanı, sanık ...'nun sanık ...'in geç gelmesine kızarak camları kendisinin kırdığını belirtmesi ve olay tutanağında camları ...'nun kırdığı, sanığın onun arkasından gittiği belirtilmiş olması karşısında sanığın atılı suçu işlemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/22492, K. 2013/7556, T. 24.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2012-22492-e-2013-7556-k-a749cf81f051