Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2018/13147 E. 2019/886 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ile katılanın olay öncesinde birbirlerini tanıdıkları, olay günü spor antrenman sahasına gelen sanığın katılanın antrenmana gitmesi üzerine katılanın telefonunu emaneten bıraktığı amcasının oğlu olan tanık ...'den katılanın haberi olduğunu söyleyerek katılana ait cep telefonunu aldığı olayda, hileli davranışlarla iradesi sakatlanan kişinin mağdur olması zorunluluğunun bulunmadığı, somut olayda sanığın hileli davranışları sonucunda tanığın iradesinin sakatlandığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen (6) numaralı bent uyarınca uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; Sanığın, telefonu tanıktan aldığı antrenman sahasının bina veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesinde kalıp kalmadığı değerlendirilmeksizin eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 22.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.