Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2015/1057 E. 2015/7100 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2015/1057
Karar No
2015/7100
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düşme Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Yerel mahkemece suç tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle verilen düşme kararının yerinde olmadığı ve zamanaşımının karar tarihinde henüz dolmaması dikkate alınmayarak yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ancak ilk karar tarihi olan 20/12/2006 tarihinden itibaren sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1, 66/1-e maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olması ve aynı Yasanın 66/1-e, maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin, ilk karar tarihi olan 20/12/2006 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması dikkate alındığında bu husus bozma sebebi yapılmamış ve yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/1057, K. 2015/7100, T. 16.04.2015, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2015-1057-e-2015-7100-k-e91b1ebafd87