Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2014/9781 E. 2014/28624 K. – Hırsızlık, İş

Konu: Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığını İhlal

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2014/9781
Karar No
2014/28624
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığını İhlal

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Karar başlığında müştekinin ismi gösterilmemiş ise de, mahallinde eklenmesi mümkün görülmüş; ayrıca işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin tatbik edilmeyerek eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK.nın 52/4 maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında yer alan “ TCK 52/4 maddesi gereğince sanık hakkında verilen ” ifadesinden sonra gelen ibarelerin çıkarılarak yerine “adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca birer ay ara ile ödenmesine” kelimelerinin eklenmesi suretiyle,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/9781, K. 2014/28624, T. 20.10.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2014-9781-e-2014-28624-k-56aecf19c8b3