Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2013/30639 E. 2013/32494 K. – Suç Eşyasını

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Suç eşyasını almak HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; yapılan uyarlama ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin lehe olduğu kabul edilerek bu yasa maddesi uyarınca hüküm kurulurken, takdir edilen 5 gün adli para cezasının hangi miktar üzerinden çarpılacağının ve toplam adli para cezası tutarının belirtilmeyerek hükümde tereddüt yaratılması; 2)Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin yargılama giderinin hükümlüden tahsiline karar verilmesi; Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,, ancak kısa kararda, gün olarak belirlenen adli para cezasının hangi miktar üzerinden hesaplanacağı belirtilmemiş ise de, gerekçeli kararda toplam miktarın 100,00 TL olarak belirlenmesi karşısında, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgilbölümün tümden çıkarılarak, hüküm fıkrasına, “ sanık hakkında belirlenen 5 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den hesap edilerek 100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, sanığın neticeten 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.