Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/16404 E. 2013/27323 K.

Konu: Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2012/16404
Karar No
2013/27323
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ...’ün nüfus kaydına uygun sabıka kaydı getirtilmeden ( baba adının hatalı olarak bildirildiği) karar verildiği ve bu surette de TCK’nın 58’inci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin değerlendirilmediği anlaşılmış ise de ,aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıkların eylemi gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediklerinin tespit edilemediğinin gerekçede kabul edildiği halde kurulan hükümde “sanıkların işyeri dokunulmazlığını geceleyin ihlal ettikleri ” şeklindeki yazımın, uygulanan kanun maddesi ve tayin edilen temel ceza miktarı nazara alındığında mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilip bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafii’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle,eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2012/16404, K. 2013/27323, T. 03.10.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2012-16404-e-2013-27323-k-a883b4a12845