Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/6249 E. 2011/1825 K. – Geceleyin Bina

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Geceleyin bina içinde hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2,231/2 ve 232/6.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak temyiz yasa yoluna başvurulabileceğinin hükümde gösterilmediği anlaşıldığından, hükümlünün temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede: 1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi, 2- 5237 sayılı TCY.nın 141.ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti saat 23.00 sıralarında yakınanın konutunun pencere demir korkuluklarını ve camını kırarak hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4 ve 151/1.maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, 3- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522(pek hafif) maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,143/1, 53,116/1-4,53, 151/1, (53) maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Kabule göre de; 4- 5237 sayılı TCK'nun 62.maddesi gereğince uygulama yapılırken 7 ay 23 gün yerine, 8 ay 23 gün hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini, 5-Sanık hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.11.2004 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.