Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/33376 E. 2013/6080 K.

Konu: Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2011/33376
Karar No
2013/6080
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi yasal ve yeterli görüldüğünden bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde suç konusunun önem ve değeri nazara alınarak aynı yasanın 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Birlikte suç işleyen sanıklara neden oldukları yargılama giderlerinin 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı yükletilmesi yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmından “”müteselsilen” ibaresi çıkartılarak, yerine ‘‘ayrı ayrı’’ ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/33376, K. 2013/6080, T. 13.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2011-33376-e-2013-6080-k-567c74fcc39f