Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/29391 E. 2013/2260 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın müştekiye ait kamyondan bir miktar mazotu çalıp geri kalanını çalmaya çalışırken kolluk ekipleri tarafından yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesinde belirlenen meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı kıstasları dışında sanığın amaç ve saiki kıstas alınarak, olayın oluşuna uygun düşmeyecek şekilde değerlendirilme ile yasada belirlenen en üst oranda indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Olay günü güneşin doğuş saatinin 05:01 olduğu ve hırsızlık anonsunun saat 05:30'da yapıldığı halde, suçun gece vakti sayılabilecek bir zaman diliminde işlendiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığından hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle cezada artırıma gidilmesi, 2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 143. maddenin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılarak, temel cezada 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesiyle 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle netice cezanın 9 AY hapis cezasına indirilmesi ve "53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin paragraf çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ paragrafının eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.