Yargıtay · 13. Ceza Dairesi
Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/19247 E. 2012/11997 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 13. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/19247
- Karar No
- 2012/11997
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu kurum ve kuluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dosya içeriğindeki bilgilere göre, sanıkların yakalandıkları yer ile suçun işlendiği yer arasındaki uzaklığın belli olmadığı, tutanak tanıklarından Adem ...'in, sanıkların olay yerinden 400-500 metre uzaklaşmışken tesadüfen görülmeleri üzerine kaçmaya başladıklarını ve sonrasında yakalandıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanıkların polis ekiplerince görüldüğü yer ile suça konu kabloların çalındığı yer arasındaki mesafenin belirlenip, daha sonra suçun tamamlanıp tamamlanmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, 2-5237 sayılı TCK' nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, 3-Sanıklar ..., ... ve ...'ın adli sicil kayıtlarındaki önceki hükümlülüklerine ait ilamların getirtilerek haklarında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve Hakan Tek müdafiileri, sanıklar ..., ... ve ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 23/05/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.