Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2026/3880 E. 2026/3826 K.

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Şikayetçi borçlu şirket ile ipotek borçlusunun, aynı şikayet dilekçesi ile icra mahkemesine yaptıkları başvuruda; tapunun 1 parselinde kayıtlı 7 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın ihalesinin feshini talep ettikleri, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin reddi ile birlikte ihale bedeli üzerinden hesaplanan % 5 oranında ( 43.750,00 TL ) para cezasının şikayetçilerden ayrı ayrı alınmasına karar verildiği, kararın şikayetçiler tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf istemlerinin esastan reddine hükmedildiği, kararın şikayetçi borçlu ile ipotek borçlusu tarafından temyiz edildiği görülmüştür. İİK’nın 134. maddesinin 5. fıkrasının 3. bendinde; “ icra mahkemesi işin esasına girerek talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkum eder ” hükmüne yer verilmiştir. Şikayetçiler, aynı şikayet dosyasında aynı sebeplerle aynı taşınmaz ihalesinin feshini talep ettiklerinden ihalenin feshi şikayetinin işin esasına girildikten sonra reddi halinde, her şikayetçi için, ayrı ayrı değil ihale bedeli üzerinden tek bir para cezasına hükmedilmesi gerekir. O halde; şikayetçilerin ayrı ayrı para cezasına mahküm edilmesi isabetsiz olduğu gibi, para cezası kamu düzenine ilişkin olup usuli kazanılmış hak doğurmaması ve aleyhe hüküm kurma yasağının söz konusu olmaması da nazara alınarak, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmında para cezasına esas alınan ihale bedelinin, şikayete konu 7 bağımsız bölüm numaralı taşınmaz yerine şikayet konusu olmayan 5 bağımsız bölüm numaralı taşınmaza ilişkin olması nedeniyle de kararın bozulması gerekir ise de; anılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: 1- Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 30.12.2025 tarih ve 2025/517 E. - 2025/1327 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması

gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), 2- Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 08.01.2025 tarih ve 2024/894 E. - 2025/19 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan; “ (875.000,00) üzerinden hesap edilen % 5 (yüzde beş) oranında 43.750,00 TL para cezasının davacılardan ayrı ayrı alınarak” sözcüklerinin silinerek karar metninden tamamen çıkarılmalarına, yerine “ (1.755.000,00 TL) üzerinden hesap edilen % 5 (yüzde beş) oranında 87.750,00 TL para cezasının şikayetçilerden alınarak ” sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, şikayet dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.