Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2025/6546 E. 2025/7923 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/6546
Karar No
2025/7923
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, borçlulardan ...’in icra mahkemesine başvurarak, borca ve imzaya itiraz ederek takibin durdurulmasını talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, imza incelemesi yaptırılmak suretiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda istemin reddine karar verildiği, kararın muteriz borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

İİK'nın 169. maddesinin göndermesiyle aynı Kanun’un 168/5. maddesine göre; borçlunun, borçlu olmadığı itirazını ve İİK'nın 170/1. maddesinin göndermesiyle aynı Kanun’un 168/4. maddesi gereğince de imza itirazını icra mahkemesinde ileri sürme süresi beş gün olup, bu süre hak düşürücü niteliktedir ve mahkemece re'sen gözetilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; muteriz borçluya, ödeme emrinin 22.3.2023 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan bu tebligata karşı usulsüz tebligat şikayetinin bulunmadığı, borçlunun, yasal beş günlük itiraz süresinin sona ermesinden sonra 11.4.2023 tarihinde icra mahkemesine başvurarak borca ve imzaya itirazda bulunduğu görülmüştür. Bu durumda, İlk Derece Mahkemesince, istemin süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek esastan ret kararı verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddi doğru değil ise de; sonuçta istem reddedildiğinden karar sonucu itibariyle doğru olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2025/6546, K. 2025/7923, T. 04.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-hukuk-dairesi-2025-6546-e-2025-7923-k-1f5f18c5a7de