Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2025/3819 E. 2025/4794 K.

Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'un, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Van İcra Ceza Mahkemesinin 23/10/2023 tarihli ve 2023/92 esas, 2023/130 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Van 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/11/2023 tarihli ve 2023/259 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/05/2025 gün ve 94660652-105-65-18761-2024-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2025 gün ve KYB- 2025/62303 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 05/10/2021 tarihli ve 2021/6355 esas, 2021/8403 karar sayılı ilâmında yer alan "...Dosya kapsamında alacaklı veya vekili tarafından verilmiş bir taahhüdü kabul muhtırasının ve bunun borçluya tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, usulüne uygun şekilde alacaklı ya da vekilince ilk taksit tarihinden önce kabul edilmeyen taahhüdün geçerli olmayacağı gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, borçlu tarafından alacaklı ve alacaklı vekilinin yokluğunda, 15/06/2023 tarihinde imzalanan taahhüt tutanağına yönelik alacaklı vekilinin Uyap sistemi üzerinden kabul beyanında bulunduğu, taahhüt tutanağına göre ilk taksit tarihinin 15/07/2023 tarihi olduğu, kabul muhtırasının borçluya 28/07/2023 tarihinde tebliğ edildiği, bu kapsamda alacaklı vekili tarafından sunulan kabul muhtırasının ilk taksit tarihinden önce borçluya tebliğ edilmemiş olması karşısında taahhüdün geçerli olmadığı cihetle, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Van 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/11/2023 tarihli ve 2023/259 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında borçlunun ödeme şartını ihlâli eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında verilen tazyik hapsi infaz edilmekte ise derhal salıverilmesine, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden, "Sanık ...'un üzerine atılı borçlunun ödeme şartını ihlâli suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle CMK’nun 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE," "Yargılama giderinin müşteki üzerinde bırakılmasına," Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.