Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2019/3314 E. 2019/11779 K.

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi SUÇ : 2004 Sayılı Kanun’a Muhalefet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; İİK’nın 74. maddesindeki “Mal beyanı borçlunun gerek kendisine ve gerek üçüncü şahıslar yedinde bukunan mal ve alacak ve haklarında borcuna yetecek miktarın nevi ve mahiyet ve vasıflarını ve her türlü kazanç ve gelirlerini ve yaşayış tarzına göre geçim membalarını ve buna nazaran borcunu ne suretle ödeyebileceğini yazı ile veya şifahen icra dairesine bildirmelidir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında sanığın bildirdiği mal beyanının, takip konusu borcun ne şekilde ödeneceğini içermemesi nedeniyle İİK’nın 74. maddesinde düzenlenen şartları taşımadığından isnad edilen suçu oluşturmayacağından beraat kararı verilmesi yerine yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmeyip, Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.