Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/3418 E. 2026/4666 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/3418
- Karar No
- 2026/4666
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1720 E., 2026/161 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000,00 TL maddi tazminat ve 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 852,39 TL maddi ve 6.500,00 TL manevi tazminatın 25.10.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükümdeki manevi tazminat miktarının 10.000,00 TL olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kütahya 3 Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/181 Esas- 2022/222 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 28.03.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 29.03.2017 tarihinde tutuklandığı, 12.01.2018 tarihinde tahliyeörgüte bilerek veya isteyerek yardım etme suçundan 28.03.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 29.03.2017 tarihinde tutuklandığı, 12.01.2018 tarihinde tahliye edildiği, 28.03.2017-12.01.2018 tarihleri arasında 290 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, 06.07.2018 tarihinde hükümlü olarak ceza evine girdiği ve 25.10.2019 tarihinde tahliye edildiği, 06.07.2018-25.10.2019 tarihleri arasında 476 gün hükümlü olarak kaldığı, toplamda 766 gün tutuklu ve hükümlü olarak ceza evinde kaldığı, yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 1 yıl 13 ay hapis cezasına mahkum edildiği, bu hükmün 14.02.2023 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, netice olarak verilen 1 yıl 13 ay hapis cezasının 755 güne tekabül ettiği, bu hesaba göre davacının infaz kurumunda geçirdiği sürenin hükümlülük süresinden 11 gün fazla olduğu, ceza infaz kurumunda kaldığı 11 günlük sürenin başkaca cezasından mahsup edildiğine dair herhangi bir karara rastlanılmadığı anlaşılmış olup, hükümlülükten fazla tutukluluğu nedeniyle 14.10.2019-25.10.2019 tarihleri arasında kalan dönem için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından manevi tazminat miktarının değiştirilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Maddi ve manevi tazminata 14.10.2019 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken 25.10.2019 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi ve manevi tazminat miktarlarının belirlendiği bölümde yer alan "25.10.2019" ibarelerinin, "14.10.2019" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.05.2026 tarihinde karar verildi.