Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/6749 E. 2026/3634 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/6749
Karar No
2026/3634
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/47 E., 2013/276 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 25.01.2013 HÜKÜM : Maddi hatanın düzeltilmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2025 tarihli ve 2013/47 Esas, 2013/276 Karar sayılı ek kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemizce 10.11.2014 tarihli, 2014/5317 Esas, 2014/22337 Karar sayılı kararında davacı vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiş, 19.08.2024 tarihli dilekçe ile davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunması üzerine İlk Derece Mahkemesince ek kararla davalı vekilinin talebinin kabulü ile vekalet ücretine ilişkin maddi hatanın "2-Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT'ye göre belirlenen 2.640 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Mahkeme tarafından hükmün değiştirildiğini, ancak hukuk ve ceza yargılama usulunde tarafların durumunu ağırlaştıran hususların tavzih konusu olamayacağını, bu nedenle mahkemenin yaptığı usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin tashih talebi üzerine ek karar ile "Mahkememizin 2013/47 Esas ve 2013/276 Karar sayılı kararının hüküm kısmının 2 numaralı bendinin "Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT'ye göre belirlenen 2.640 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" şeklinde değiştirilerek mahkememiz kararında mevcut bulunan maddi hatanın işbu şekilde düzeltilmesi" gerekçesiyle maddi hatanın düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Davacı vekilince her ne kadar tavzih yapılamayacağı belirtilmiş ise de yargılamanın niteliği gereği davanın reddine karar verilmiş olduğu da gözetilerek vekalet ücretinin sehven davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde yazıldığı, davalının isteminin tashih niteliğinde olduğu ve mahkemece yapılan yazım hatası nedeniyle tashih isteminin kabulüne karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, mevcut hatanın maddi hata niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/6749, K. 2026/3634, T. 09.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-6749-e-2026-3634-k-df1b0392a0d1