Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/4285 E. 2026/5507 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1698 E., 2024/1814 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 7394 sayılı Yasanın 4.maddesi ile değiştirilen 213 sayılı VUK'nın 359 ek fıkra ve geçici 34.maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53... . maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık lehine bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde; sanığın .. .. Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün .. vergi kimlik numaralı mükellefi olduğu, mükellefin 2018 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesine karar verildiği, 17.10.2022 tarihli defter ve belge isteme yazısının sanığa usulüne uygun şekilde e-tebligat yoluyla 22.10.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 15 günlük yasal süre içinde ilgili defter ve belgelerin sanık tarafından ibraz edilmediği anlaşılmış, sanık suçlamaları kabul etmemiş, sanık savunması kapsamında ilgili vergi dairesine yazılan müzekkere cevabına ve ekli yoklama fişlerine göre suç tarihi itibariyle ilgili mükellefiyetin devam ettiği ve işyerinin faal durumda olduğu anlaşılmış, vergi mevzuatına göre defter ve belgelerin incelenmesi işleminin öncelikle ilgili işyerinde yapılması gerektiği, yapılamaması halinde defter ve belgelerin ibrazının istenebileceği gözetilmiş, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre halen faal olan işyerinde defter ve belge inceleme işleminin neden yapılamadığı ve neden defter ve belgelerin ibrazının istendiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gözetilmiş, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlemediği gözetilerek beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan incelemede; suç tarihinin, 7338 sayılı Kanun ile 213 sayılı Kanununun 139.maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 01.07.2022 tarihinden sonra olması ve incelemenin işyerinde yapılması zorunluluğunun ortadan kalkması nedeniyle, tebligatla defter ve belgelerin istenilmesinin ve incelemenin idarenin çalışma adresinde yapılmasının kanuna uygun olduğu belirlenmiştir. Sanık tarafından aşamalarda belgeleri kaybolduğunu ve bulamadığını, bu nedenle istendiğinde ibraz edilemediğini ve zayi belgesi de almadığını belirtmesi karşısında; defter veya belgelerin çalınması yahut kaybolması nedeniyle ibrazından kaçınılması halinde süreklilik gösteren Yargıtay 11. Ceza Dairesinin kararları ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli ve 1999/11-273-288 sayılı içtihadında açıklandığı üzere mükellefe usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, sanığın üzerine atılı defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun unsurlarının oluştuğu kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 12 . Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde karar verildi.