Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/295 E. 2025/6170 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/389 E., 2024/907 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı ve davacı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının hakkında haksız olarak hücre cezası ve disiplin cezası uygulanması nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davanın yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi ve manevi tazminat şartlarının oluştuğuna, adli yardım kapsamında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davacının temyiz sebepleri; kendisine yapılan haksız uygulama nedeni ile maddi ve manevi tazminat verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/263 Esas, 2022/152 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine kararı verildiği, beraat hükmünün 16.03.2022 tarihinde kesinleştiği, davacının dosyada tutuklu veya gözaltında kalmadığı, koruma tedbirlerinden hiçbirinin uygulanmadığı, tazminat istemine ilişkin CMK' nın 141. maddesinde “suç soruşturması ve kovuşturması sırasında” gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği ve madde metninde bu aykırılıkların tahdidi şekilde sıralandığı, tazminat talebinin dayanağı olan, davacı hakkında cezaevinde hükümlü olduğu sırada hücreye koyma cezasının ve sürgün edilmesinin idari bir işlem olduğu ve CMK'nın 141. maddesi kapsamında bulunmadığı, bu halde tazminat davasının dayanağı olan talebin CMK'nın 141. maddesi kapsamında olmadığı anlaşıldığından davacının koruma tedbirleri nedeniyle açtığı maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde karar verildi.