Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/1786 E. 2025/6292 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/208 E., 2015/453 K TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2015 tarihli ve 2015/208 Esas, 2015/453 Karar sayılı kararıyla trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi yollamasıyla 179/2, 50/3, 52/2 maddeleri gereğince 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın temyiz edilmeksizin 04.02.2016 tarihinde kesinleştği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 28.04.2025 tarihli ve 94660652-105-52-21329-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/59908 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/59908 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasına 18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez..." şeklindeki düzenleme uyarınca sonradan işlenen suçun hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresinde işlenmesi hâlinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil edeceği, Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın adli sicil kaydında daha önce verilip kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının olması ve sanığın denetim süresinde yeniden suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmış ise de, karar tarihinde sanığın adlî sicil kaydında yer alan Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2014 tarihli, 2011/510 esas, 2014/229 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının, 18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden önce 24/05/2014 tarihinde kesinleşmesi karşısında; incelemeye konu hüküm yönünden, yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmeyeceği, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen diğer unsurların değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile CMK'nın 231/8. maddesinin birinci cümlesinden sonra gelmek üzere "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklinde cümle eklenmiştir. 6545 sayılı Kanun 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 2.Yukarıda anlatılanların ışığında somut olayda, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün ''sanığın daha önce hakkında verilmiş açıklanması geri bırakılan hükmün bulunması karşısında denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlediği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 231/8-2. cümle gereğince denetim süresi içerisinde kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeni ile bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği'' gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği anlaşılmıştır. 3. Mahkemece engel görülen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 24.05.2014 tarihinde yani 6545 sayılı Yasa'nın 72. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce kesinleşmesi nedeniyle engel oluşturmadığı, 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında yetersiz ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2025 tarihli 2015/208 Esas, 2015/453 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2025 tarihinde karar verildi.