Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/694 E. 2025/2945 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/27 E., 2023/1480 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk nedeniyle 70.000,00 TL maddi ve 350.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin, davanın yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi ve manevi tazminat davasının yasal koşullarının oluştuğuna, tebligatın usulsuz şekilde yapılması nedeniyle davanın süresinde olduğunun kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/18 Esas, 2020/51 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 07.02.2013 tarihinde tutuklandığı, 07.02.2013-24.03.2014 tarihleri arasında 410 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 19.02.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın 30.06.2020 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, 03.03.2020 tarihinde davacı müdafine tebliğ edildiği, davanın 04.12.2020 tarihinde açıldığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca 3 aylık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/18 Esas, 2020/51 Karar sayılı dosyasından 11.02.2020 tarihinde beraatine hükmedildiği, kararın 19.02.2020 tarihinde kesinleştiği, gerekçeli kararın davacıya 30.06.2020 tarihinde cezaevinde tebliğ edildiği, gerekçeli kararda CMK'nın 141/2 maddesi uyarınca davacının tazminat hakkı belirtilmişse de; dosya kapsamından ve cezaevinde yapılan tebligat evrakından kesinleşme şerhinin tebliğ edilip edilmediğinin anlaşılamadığı, tebliğ tebellüğü belgesinde sadece gerekçeli kararın tebliğ edildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 tarihli 2013/9-202 E. 2014/11 K. Sayılı kararında " sanığın gerek yokluğundan gerekse yüzüne karşı hükmolunan beraat kararının kesinleşme şerhi ile birlikte ilgiliye tebliği zorunlu olup," şeklinde belirtildiği, CMK 142/1. maddesindeki 3 aylık sürenin başlaması için kesinleşme şerhinin de tebliğinin gerektiği, kesinleşme şerhinin tebliğ edilip edilmediğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde araştırılarak tebliğ edilmemişse davanın 1 yıllık süresinde kabul edilerek esasına ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.