Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/4001 E. 2025/586 K. – Trafik Güvenliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasına karar verilmiş, sanık müdafinin temyizi üzerine Dairemizce basit yargılama usulü uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyan mahkemece basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara sanık müdafinin itirazı üzerine seri yargılama usulünün uygulanması için durma kararı verildiği, sanığın kabul etmemesi nedeniyle genel hükümlere göre sanık hakkında 179/3-2, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasına karar verildiği anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü olay günü 31/07/2015 tarihinde saat 23:18 sıralarında, görevli kolluk personellerince yapılan denetimde sanığın sevk ve idaresinde bulunan 07 B 1218 plakalı aracı kullandığının ve 1,80 promil alkollü olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR Sanık hakkında basit yargılama usulü hükümleri uygulanarak verilen 12.06.2013 tarihli mahkumiyet kararının zamanaşımını kestiği anlaşılmakla tebliğnamede zamanaşımı nedeni ile düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Marmara Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.