Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/3192 E. 2024/6005 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/87 E., 2024/329 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hüküm; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Kanunun 123.maddesinin birinci fıkrasında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Aynı Kanunun 67/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemeye başlayacağı belirtilmişse de bu süre 5237 sayılı Kanun'un 67/4. fıkrası uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, olağanüstü zamanaşımı süresi 12 yıldır. Sanığın Antalya 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/593 esas sırasında kayden yapılan yargılaması sırasında 12.04.2011 tarihinde yapılan sorgusu ile zamanaşımının kesildiği, ardından sanık hakkında aynı Mahkemece 02.05.2012 tarihli kararı ile anılan suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği, kararın 15.06.2012 tarihinde kesinleşmesi ile dava zamanaşımının durduğu, duran zamanaşımı süresinin ihbara konu ikinci suçun işlenme tarihi olan 28.05.2014 tarihinde yeniden işlemeye başladığı, sanığın sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başka sebep bulunmadığı, bu haliyle zamanaşımının durduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.06.2012 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 28.05.2014 tarihi arasındaki 1 yıl 11 ay 13 günlük süre ile yukarıda değinilen kanundan kaynaklı 12 yıllık zamanaşımı süresi toplandığında, suç tarihi olan 28.07.2010 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin inceleme tarihinden önce gerçekleştiği, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.