Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1073 E. 2026/6958 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/4480 E., 2023/1606 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın usûl ve kanuna aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın kusurunun bulunmadığına, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, re'sen gözetilecek diğer nedenlerle de usûl ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, 02.10.2019 tarihinde saat 08.30 sıralarında sanığın minibüs ile seyir halinde iken kaza mahalline geldiği esnada aracın ön kısımları ile seyir istikametine göre yolun solundan kaplamaya giren ve yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'e çarpması neticesinde meydana gelen kazada ... öldüğü, kazanın yaya geçidi üzerinde meydana geldiği, kaza noktasına 8 metre mesafede minübüsün geliş istikametinde yaya geçidi ve hız tahdit levhası bulunduğu, yol üzerinde 14.8 m fren izi oluştuğu, yayanın çarpma noktasından 20 metre uzağa fırladığı, Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığını Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 30.01.2020 tarihli raporunda sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında olay mahalli düşey ve yatay işaretlemesi olan yaya geçidine geldiğinde yola gereken dikkati vermediği, hızını yol, zemin, mahal, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamadığı, karşıya yaya geçidinden geçmeye çalışan ve ilk geçiş hakkını vermediği yayaya çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu, yaya ...'ün ise gündüz vakti mahaldeki yaya geçidinden geçmek istediği esnada, olay yerindeki yaya geçidinde taşıtlara nazaran karşıya geçişte ilk geçiş hakkına sahip olduğu, yolu bitirmek üzere iken gelen ve kendine ilk geçiş hakkını bırakmayan sürücünün çarpmasına maruz kaldığı olayda atfı kabil kusurunun bulunmadığının tespit edildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, aynı zamanda dolmuş şöforu olması nedeniyle daha dikkatli olması gereken oluşan kazada asli kusurlu gerekçesiyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın sevk ve idaresindeki minibüsle hız limitinin 30 km/s olduğu yolda, yer işaretlemeleri ve yaya geçidi levhası bulunan yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu anlaşılan dosya kapsamında, uyarıcı trafik levhalarına rağmen yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmayan ve önündeki aracı sollayan sanığın, yaya geçidinde gerçekleştiği anlaşılan kazada asli kusurlu olduğunda tereddüt bulunmamakla birlikte tanık beyanından sol şeritten hızlı bir şekilde ilerlediğinin ve hız kesiciye rağmen hızını azaltmadığının anlaşılması karşısında, yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmayıp, yaya geçidi üzerinde bulunan yayaya ilk geçiş hakkı vermemekle, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin benzer olaylarla ilgili 29.09.2022 tarihli ve 2021/7454 Esas ve 2022/6090 Karar sayılı kararı ile 23.09.2019 tarihli ve 2018/440 Esas ve 2019/9250 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere bilinçli taksir halinin mevcut bulunduğunun gözetilmemesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın cezalandırılmasına, tayîn edilen cezada bilinçli taksir hükümleri gereğince artırım yapılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2026 tarihinde karar verildi.