Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/71 E. 2025/1245 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/71
Karar No
2025/1245
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3953 E., 2022/1264 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının hakkında haksız soruşturma ve kovuşma yapıldığı, olmayan delillerle iddianame hazırlandığı, soruşturma sürecinin uzun sürdüğü, savcılık ve mahkemelerin bağımsız olmadığı, davacının yapılan yargılama sonucunda beraat ettiği, davacının CMK'nın 141/3. maddesi gereğince 100.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hem savcılık tarafından hem de mahkeme tarafından yapılması gereken işlemlerin yapılmadığına, hakim savcıların sorumluluğu için özel kast aranmadığına, Anayasa mahkemesi kararlarına aykırı davranıldığına, olmayan deliller varmış gibi iddianame düzenlendiğine, gerekçenin hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının tazminat isteminin suç soruşturması sırasında yapılan işlemlere ve iddianame düzenlenmesine ilişkin olduğu, belirtilen hususlarla ilgili olarak Cumhuriyet savcısının özel amaçla davrandığına ilişkin dosya kapsamı itibariyle bir delil bulunmadığı ve hukuki sorumluluğu gerektirecek bir eylemin de söz konusu olmadığı, CMK.nun 141/3. maddesine göre, bu madde uyarınca tazminata hükmedebilmek için hakim veya Cumhuriyet savcısının icrai olarak görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi ve bu suretle de görevi kötüye kullandıklarının bir yargı kararı ile tespit edilmiş olmasının gerektiği, ancak dosyada bu konuda ortaya çıkmış ve kesin hüküm halini almış herhangi bir yargı kararı bulunmadığı, böyle bir yargı kararının ortaya çıkması halinde CMK. 142/1 maddesinde belirtilen süreler dahilinde davacı tarafından tazminat istemine dayalı bir dava açılmasının mümkün bulunduğu hususu da dikkate alındığında, gerek davacı ile ilgili yapılan soruşturmada gerekse yargılamada, soruşturmada görev alan Cumhuriyet Savcısının ve yargılamada görev alan Hakimin kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hallerini oluşturabilecek kesinleşmiş mahkeme kararı ya da başkaca bir delilin bulunmadığı, bu nedenle davacının CMK 141 ve 142 maddesinde düzenlenen tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiği gerekçesiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/71, K. 2025/1245, T. 06.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-71-e-2025-1245-k-d1996580aecc